метчик, -ика (тот, кто метит, размечает что-н.)
метчик, -ика (инструмент)
мётчик, -а (банкомет)
МЕТЧИК, метчика, мн. метчики, метчикам □ Тот, кто метит \\ ме[т’ч’]ик, в беглой речи возможно ме[ч’]ик.
МЁТЧИК, мётчика, мн. мётчики, мётчикам □ Банкомёт \\ мё[т’ч’]ик, в беглой речи возможно мё[ч’]ик.
МЕТЧИК, метчика, мн. метчики, метчикам □ Инструмент \\ ме[ч’]ик.