кумирня, -и, р. мн. -рен
КУМИРНЯ, кумирни, мн. кумирни, кумирен, кумирням \\ куми[р]ня; в форме кумирен – кумире[н] и допуст. устарелое кумире[н’].
кумирня [языческий храм, жрище, капище или требище (Даль, кумир)] см. храм